چرا کلاس زبان را شروع می‌کنم ولی ادامه نمی‌دهم؟ ۷ دلیل که شاید تجربه خودت باشد

گاهی مشکل از هدف، برنامه، نوع کلاس، انتخاب مدرس یا حتی انتظاری است که از سرعت پیشرفت خودمان داریم.

در این مقاله می‌خواهیم ببینیم چرا این اتفاق می‌افتد و چطور می‌توان کاری کرد که این بار، شروع یادگیری زبان به یک مسیر قابل ادامه تبدیل شود.

چرا شروع کلاس زبان آسان‌تر از ادامه دادن آن است؟

شروع یک کار جدید معمولاً با انگیزه زیادی همراه است.

وقتی تصمیم می‌گیریم زبان یاد بگیریم، ممکن است هدف مشخصی داشته باشیم:

• می‌خواهیم برای مهاجرت آماده شویم.
• قصد شرکت در آزمون IELTS داریم.
• می‌خواهیم برای کار یا دانشگاه زبان یاد بگیریم.
• دوست داریم راحت‌تر صحبت کنیم.
• یا بعد از مدت‌ها می‌خواهیم دوباره یادگیری زبان را شروع کنیم.

در هفته‌های اول، همین هدف می‌تواند انرژی زیادی ایجاد کند.

اما بعد از مدتی، هیجان اولیه کمتر می‌شود و زندگی واقعی دوباره خودش را نشان می‌دهد:

کار، دانشگاه، خانواده، خستگی، هزینه، کمبود وقت و برنامه‌های پیش‌بینی‌نشده.

اینجاست که مشخص می‌شود آیا مسیر یادگیری ما فقط به انگیزه وابسته بوده یا واقعاً برای ادامه دادن طراحی شده است.

۷ دلیل که باعث می‌شود کلاس زبان را رها کنیم

۱. احساس می‌کنیم با وجود کلاس رفتن، پیشرفت نمی‌کنیم

ممکن است چند ماه کلاس رفته باشیم، اما هنوز هنگام صحبت کردن مکث کنیم، بعضی کلمات را فراموش کنیم یا نتوانیم جمله‌ای که در ذهن داریم را سریع بیان کنیم.

در این شرایط ممکن است نتیجه بگیریم که: «این کلاس برای من فایده نداره.»

اما یک مشکل مهم وجود دارد: پیشرفت زبان همیشه به شکل یک جهش ناگهانی دیده نمی‌شود.

گاهی زبان‌آموز در مواردی مثل درک بهتر صحبت دیگران، افزایش دایره لغات، کاهش اشتباهات یا توانایی ساختن جمله‌های پیچیده‌تر پیشرفت کرده، اما چون این تغییرات را اندازه‌گیری نکرده، آن‌ها را نمی‌بیند.

برای همین، قبل از اینکه به دلیل «پیشرفت نکردن» کلاس را رها کنیم، بهتر است بپرسیم:

قرار بود بعد از چند ماه دقیقاً چه کاری را بهتر از قبل انجام بدهم؟ یا حتی بعد از یک ماه

اگر این سؤال از ابتدا جواب مشخصی نداشته باشد، تشخیص پیشرفت هم سخت می‌شود.

۲. هدفمان از یادگیری زبان از اول مشخص نبوده

آیا این جمله که «می‌خوام انگلیسی‌ام خوب بشه» یک هدف است؟

تا حدی، اما برای طراحی یک مسیر آموزشی کافی نیست.

«خوب شدن زبان» برای یک نفر یعنی بتواند در سفر صحبت کند.

برای فرد دیگری یعنی بتواند در یک مصاحبه شغلی شرکت کند.

و برای زبان‌آموز دیگری شاید فقط یعنی بتواند در یک جلسه کاری بدون استرس صحبت کند.

وقتی هدف مشخص نباشد، ممکن است ماه‌ها کلاس برویم بدون اینکه بدانیم دقیقاً به چه نقطه‌ای باید برسیم.

به همین دلیل، هدف یادگیری باید تا جای ممکن به یک نیاز واقعی وصل شود.

مثلاً به جای: «می‌خوام مکالمه‌ام خوب بشه.»

می‌توان گفت: «می‌خوام تا سه ماه دیگه بتونم در یک جلسه کاری ۱۰ دقیقه درباره پروژه‌ام به انگلیسی صحبت کنم.»

هرچه بتوانید هدفتان را خورد کنید و واضح، آن وقت است که می توانید روی رسیدن به آن تلاش کنید.

۳. مدرس خوبی است، اما مدرس مناسبی برای ما نیست

این دو موضوع یکی نیستند.

ممکن است یک مدرس از نظر دانش زبان، سابقه تدریس و تجربه بسیار خوب باشد، اما روش تدریس او با نیاز ما هماهنگ نباشد.

مثلاً زبان‌آموزی که هدفش مکالمه است، ممکن است با کلاسی که بیشتر روی گرامر متمرکز است احساس خوبی نداشته باشد.

بنابراین انتخاب مدرس مناسب نباید فقط بر اساس این باشد که: «این مدرس خوب است یا نه؟»

سؤال مهم‌تر این است: «آیا این مدرس برای هدف و شیوه یادگیری من مناسب است؟»

این همان جایی است که بررسی پروفایل مدرس، سابقه تدریس، بازخورد زبان‌آموزان، زمان‌های قابل رزرو و صحبت درباره هدف یادگیری می‌تواند اهمیت پیدا کند.

۴. کلاس با برنامه واقعی زندگی‌مان هماهنگ نیست

گاهی مشکل زبان‌آموز این نیست که نمی‌خواهد کلاس برود.

مشکل این است که کلاس در برنامه زندگی او به خوبی جایگزاری نشده.

زبان آموزی که فقط شب ها فرصت مطالعه و یادگیری دارد می بیند شبها کلاسی نیست نمیتواند از تایمش بهترین استفاده را ببرد. کلاس های روزرانه را ثبت نام می کند اما خودش می داند شاید یک هفته درمیان بتواند آنها را پر کند در نتیجه این ناهمخوانی باعث می شود کم کم از کلاس و یادگیری دلزده شود. خودش هم می داند بارها شروع کرده و بارها رها کرده.
برای پیشرفت باید به دنیال برنامه یادگیری باشید که منعطف باشد و بتوانید واقعاً ادامه‌اش دهید.
در هایتاکی می توانید هر ساعتی از شبانه روز کلاس داشته باشید.

۵. یک جلسه را از دست می‌دهیم و بعد کل مسیر از دست می‌رود

این اتفاق خیلی ساده شروع می‌شود.

یک جلسه را کنسل می‌کنیم.

بعد می‌گوییم: «هفته بعد جبران می‌کنم.»

هفته بعد هم ممکن است نشود، بعد فاصله ایجاد می‌شود و برگشتن به کلاس سخت‌تر به نظر می‌رسد.

نکته مهم اینجاست که قطع شدن ریتم یادگیری می‌تواند خودش به یک دلیل برای ادامه ندادن تبدیل شود.

هرچه فاصله بیشتر شود، شروع دوباره از نظر ذهنی سخت‌تر می‌شود.

به همین دلیل اگر یک جلسه را از دست دادید، لازم نیست منتظر «زمان مناسب» بمانید.

گاهی بهترین کار این است که فقط جلسه بعدی را شرکت کنید.

۶. انتظار داریم خیلی زود نتیجه ببینیم

این یکی از رایج‌ترین دام‌های یادگیری زبان است.

ممکن است با خودمان بگوییم: «من سه ماهه کلاس می‌رم، پس چرا هنوز مثل کسی که چند سال خارج از کشور زندگی کرده صحبت نمی‌کنم؟»

اما یادگیری زبان خطی نیست.

ممکن است مدتی احساس کنیم تغییر زیادی اتفاق نیفتاده و بعد ناگهان متوجه شویم که:

• کلمات بیشتری می‌فهمیم.
• کمتر ترجمه می‌کنیم.
• سریع‌تر جمله می‌سازیم.
• بیشتر متوجه صحبت دیگران می‌شویم.
• اعتمادبه‌نفس بیشتری هنگام صحبت کردن داریم.

به همین دلیل بهتر است پیشرفت را با نسخه قبلی خودمان مقایسه کنیم، نه با یک زبان‌آموز دیگر یا تصویری که از «روان صحبت کردن» در ذهن داریم.

اگر می‌خواهید درباره همین موضوع بیشتر بدانید، مقاله «بعد از چند جلسه کلاس زبان چرا هنوز پیشرفت نمی‌کنم؟» می‌تواند ادامه خوبی برای این بخش باشد.

۷. همه یادگیری را به همان یک ساعت کلاس در هفته سپرده‌ایم

کلاس زبان مهم است، اما قرار نیست تمام یادگیری در همان زمان اتفاق بیفتد.

اگر هفته‌ای یک ساعت با مدرس صحبت کنیم و در شش روز دیگر هیچ تماس جدی با زبان نداشته باشیم، طبیعی است که سرعت پیشرفت محدود شود. قرار نیست هر روز چند ساعت مطالعه کنیم.

حتی فعالیت‌های کوتاه هم می‌توانند کمک‌کننده باشند:

• ۱۰ دقیقه گوش دادن به زبان
• مرور لغات جلسه
• چند دقیقه صحبت کردن با خودمان
• نوشتن چند جمله
• دیدن یک ویدیوی کوتاه
• مرور اشتباهاتی که مدرس در جلسه قبلی اصلاح کرده است

هدف این نیست که زندگی‌مان را تبدیل به کلاس زبان کنیم. هدف این است که ارتباط با زبان بین جلسات کاملاً قطع نشود.

اگر هدفتان بیشتر روی مکالمه است، می‌توانید برای ایده‌های عملی‌تر، مقاله «چطور مکالمه زبان را روان کنیم؟» را هم بخوانید.

قبل از رها کردن کلاس، این ۵ سؤال را از خودتان بپرسید

قبل از رها کردن این سوال ها را بپرسید:

۱. واقعاً از کلاس خسته شده‌ام یا از نتیجه‌ای که نمی‌بینم؟

این دو با هم فرق دارند.

گاهی خود کلاس برایمان خسته‌کننده نشده؛ چیزی که خسته‌مان کرده، این احساس است که با وجود زمانی که گذاشته‌ایم، هنوز به چیزی که می‌خواستیم نرسیده‌ایم.

اگر مشکل نتیجه است، شاید لازم باشد مسیر یا شیوه یادگیری را بررسی کنید، نه اینکه کل یادگیری زبان را کنار بگذارید.

۲. اگر همین کلاس را سه ماه دیگر ادامه بدهم، می‌دانم قرار است به کجا برسم؟

اگر پاسخ این سؤال «نه» است، احتمالاً مشکل فقط استمرار نیست.

وقتی مقصد مشخص نباشد، حتی پیشرفت واقعی هم ممکن است بی‌معنی به نظر برسد.حتما در این مورد با مدرستان صحبت کنید.

۳. آخرین باری که واقعاً احساس کردم بهتر شده‌ام، کی بود؟

به آخرین ماه یا حتی آخرین چند جلسه فکر کنید.

آیا کاری هست که امروز راحت‌تر از گذشته انجام می‌دهید؟

مثلاً:

• سریع‌تر جمله می‌سازید؟
• بیشتر متوجه فیلم و پادکست می‌شوید؟
• کمتر دنبال ترجمه کلمه‌به‌کلمه هستید؟
• در مکالمه کمتر مکث می‌کنید؟

گاهی پاسخ این سؤال نشان می‌دهد که مسئله، ندیدن پیشرفت است، نه نداشتن پیشرفت.👀

۴. اگر مدرس یا زمان کلاس را تغییر بدهم، آیا هنوز می‌خواهم زبان را یاد بگیرم؟

این سؤال مهمی است.

اگر جواب شما «بله» است، شاید چیزی که باید تغییر کند خود یادگیری زبان نیست؛ شکل یادگیری شماست.

ممکن است یک مدرس دیگر، زمان‌بندی متفاوت یا روش آموزشی متناسب‌تر باعث شود همان مسیر دوباره قابل ادامه شود.

۵. آیا واقعاً می‌خواهم زبان را کنار بگذارم یا فقط می‌خواهم مدتی از فشار یادگیری فاصله بگیرم؟

گاهی زبان‌آموز بین این دو تفاوت نمی‌گذارد.

یک استراحت کوتاه، با رها کردن کامل مسیر یکی نیست.

اگر مدتی خسته‌اید، شاید لازم باشد حجم تمرین یا تعداد جلسات را تنظیم کنید، نه اینکه تصمیم بگیرید دیگر زبان نخوانید.

اگر دوباره شروع کنیم، چه چیزی باید متفاوت باشد؟

شاید مهم‌ترین نکته این مقاله همین باشد.

اگر قبلاً چند بار زبان را شروع کرده‌اید و ادامه نداده‌اید، لازم نیست این بار فقط با انگیزه بیشتری شروع کنید.

بهتر است مسیر متفاوتی بسازید.

هدف مشخص‌تر.

برنامه واقع‌بینانه‌تر

مدرس متناسب‌تر.

فاصله کمتر بین جلسات.

و مهم‌تر از همه، روشی برای اینکه بفهمید واقعاً در حال پیشرفت هستید.

چون استمرار در یادگیری زبان فقط به این نیست که هر هفته خودمان را مجبور کنیم سر کلاس حاضر شویم.

باید مسیری داشته باشیم که ادامه دادن آن برایمان ممکن باشد.👉🏼👉🏼

جمع‌بندی

اگر بارها با خودتان گفته‌اید: «این بار دیگه زبان رو جدی شروع می‌کنم.»

و چند هفته یا چند ماه بعد دوباره متوقف شده‌اید، قبل از سرزنش خودتان کمی به مسیر قبلی نگاه کنید.

شاید هدف مشخص نبوده، کلاس با برنامه زندگی‌تان هماهنگ نبوده، مدرس مناسبی انتخاب نکرده‌اید، پیشرفتتان را درست اندازه نگرفته‌اید یا انتظار داشته‌اید خیلی زود به نتیجه برسید.

رها کردن کلاس زبان یک اتفاق ناگهانی نیست؛ معمولاً از چند مشکل کوچک شروع می‌شود که به‌مرور باعث فاصله گرفتن زبان‌آموز از مسیر می‌شوند.

سوالات متداول

چرا هر بار کلاس زبان را شروع می‌کنم، بعد از مدتی رهایش می‌کنم؟

معمولاً یک دلیل واحد ندارد. هدف نامشخص، برنامه زمانی نامناسب، انتخاب مدرس نامتناسب، انتظار غیرواقعی از سرعت پیشرفت و قطع شدن ریتم کلاس می‌توانند از عوامل مؤثر باشند.

چرا با وجود کلاس زبان احساس می‌کنم پیشرفت نمی‌کنم؟

ممکن است پیشرفت شما اتفاق افتاده باشد اما معیار مشخصی برای اندازه‌گیری آن نداشته باشید. بهتر است پیشرفت را بر اساس توانایی‌های مشخص، مثل صحبت کردن درباره یک موضوع، درک یک فایل صوتی یا کاهش اشتباهات، بررسی کنید.

چند جلسه کلاس زبان در هفته بهتر است؟

تعداد مناسب به هدف، سطح، زمان و شرایط هر زبان‌آموز بستگی دارد. برنامه‌ای که بتوانید به‌صورت منظم برای چند ماه ادامه دهید، معمولاً از برنامه سنگینی که بعد از مدت کوتاهی کنار گذاشته می‌شود، عملی‌تر است.

اگر از مدرس زبانم راضی نباشم، باید کلاس را کلاً رها کنم؟

نه لزوماً. ابتدا بهتر است مشخص کنید مشکل دقیقاً چیست. ممکن است با تغییر روش کلاس، صحبت کردن با مدرس درباره نیازها یا انتخاب مدرس دیگری، بتوانید مسیر یادگیری را ادامه دهید.

چطور یادگیری زبان را ادامه دهیم؟

هدف مشخص، برنامه قابل اجرا، انتخاب مدرس متناسب با نیاز، پیگیری پیشرفت و حفظ ارتباط با زبان بین جلسات می‌تواند به استمرار کمک کند. همچنین مهم است اگر یک جلسه یا حتی چند روز از برنامه خارج شدید، آن را به دلیل برای رها کردن کل مسیر تبدیل نکنید.